Rapen met pasta en kerrie

Recept uit Het grote kinderkookboek van Rotraut Susanne Berne

200 gram pasta bijvoorbeeld penne
800 gram koolraap in blokjes van ongeveer 1 cm gesneden
1 beetje peterselie
2 el olie
4 el sesamzaad
1-2 tl kerrie
2 el citroensap
150 ml room

Hak de peterselie fijn en kook de pasta. Verhit de olie in een pan, rooster de sesamzaad even aan en voeg dan de kerrie en koolraap toe. Roer en bak even rondom. Voeg al snel citroensap, zout en peper toe en roer weer even om zo dat de citroensmaak goed rondom in de koolraap kan trekken. Dan kan de slagroom erbij, en laat het geheel zachtjes stoven, schep af en toe om. Ongeveer 10 minuten, tot de rapen (niet te :-)) gaar zijn. Voeg als nodig iets vocht (water, room) toe. Roer tenslotte de pasta, peterselie en rapen door elkaar. De rapen worden heel lekker door de combinatie met de zure citroen.

Geroosterde pastinaak-koolraap soep

450 gram schoongemaakte koolraap in blokjes/ stukjes van ongeveer 1 cm
450 gram schoongemaakte pastinaak in blokjes / stukjes van ongeveer 1 cm
225 gram ui schoon grof gesnipperd
3 tenen knoflook
stuk gember geraspt
peper
zout
olijfolie

Doe de blokjes koolraap en pastinaak met flink wat olie in een ovenschaal roer goed om zodat de olie overal is, en zet in een hete oven (250 graden). Schep af en toe om, tot de blokjes goed beginnen te kleuren en het geroosterd ruikt. Fruit intussen de ui zachtjes met de knoflook en gember in een beetje olie. Niet te hard, de ui hoeft niet echt gebakken alleen een beetje zacht. Als de groenten uit de oven klaar zijn (ze moeten ook echt gaar zijn) kun je ze bijvoorbeeld met een schuimspaan bij de ui doen. Warm de soep op, pureer, maak hem zo dik als je wil en maak af met peper en zout.

land

Ons ideaal is dat landbouwgrond beheerd wordt door boeren/ mensen die van dat land leven. En daarbij hoort dat de grond niet weggenomen kan worden onder deze mensen. We willen graag proberen om in Ede (in beginsel voor De Wilde Peen, maar gebruikers moeten natuurlijk kunnen wisselen) grond ‘uit de markt’ te halen. De grond moet dan worden vrijgekocht en bijvoorbeeld worden ondergebracht in een (Edese? Buurtgebonden?) stichting die gebruiksvoorwaarden zal stellen, zodat duurzame landbouw en natuur geborgd blijven in de verre toekomst. Er zijn meer organisaties en mensen in Nederland en daarbuiten die met deze ideeën werken, waar wij van kunnen leren. Rondom tuinderij ‘t Leeuweriksveld heeft een groep burgers grond vrijgekocht, Terre de Liens zorgt in Frankrijk dat grond beschikbaar blijft voor duurzame landbouw, over de hele wereld zijn “community land trusts“, waar burgers grond gezamenlijk beheren.

We hebben een werkgroepje gevormd tijdens de vergadering en dit en praktische korte termijn zaken zullen we daarin aanpakken.

Wat zou het mooi zijn als dat ons zou lukken!